kinderen

Kinderen in basisscholen, kinderdagverblijven, jeugdzorginstellingen, peuterspeelzalen, de wachtkamer bij de kinderarts of orthodontist, de kinderfysiotherapeut etc. Kinderen reageren zeer sterk op kleur. Zij zijn nog meer dan volwassen mensen intuïtief ingesteld. Zij reageren ook nog vaak vanuit die intuïtie en laten niet, zoals bij volwassenen vaak gebeurd, zich afleiden door hun verstand. Hun gevoel zegt iets en van daaruit reageren kinderen vaak. Zo kun je dit ook zien in de omgeving waarin zij zich bevinden. Voelen zij zich prettig en veilig in een omgeving, dan zullen zij ook op dusdanige wijze gestimuleerd en uitgedaagd worden en komen tot initiatieven, zich ontwikkelen. Een poppenhoek in een kleuterklas waar alleen een kinderwagen staat en een pop ligt, zullen een kind minder prikkelen dan wanneer je deze ruimte aankleedt, warme uitnodigende kleuren gebruikt, het kind uitdaagt en zijn creativiteit stimuleert. Maar het kind ook uitnodigen om te zijn, om te groeien, te spelen, niet alleen cognitief maar ook in sociaal emotioneel opzicht. Een klaslokaal in een basisschool of middelbare school is vaak saai. Er worden kleuren gebruikt die het kind niet een bepaald gevoel geven, een bepaalde sfeer oproepen of een kind stimuleren. Algauw wordt er bij een schilderbeurt teruggegrepen op de kleur RAL 9010, gewoon wit dus. Terwijl dit een uitgelezen moment is om te kijken wat een kind of een groep kinderen nodig heeft, wat wil je bereiken bij de kinderen en sluit je omgeving daarbij aan?Maar ook voor leraren kan dit een wereld van verschil maken. Je kunt met kleur ook iets doen met de aandacht en concentratie. En wat zouden de kinderen zelf willen? Waar zijn ze trots op, waar worden ze blij van? Met dit alles kom ik tot een bepaald beeld en dit beeld vertalen in het interieur is mijn uitdaging! Zo ook in een wachtkamer; een bezoek aan een arts, tandarts of fysiotherapeut is spannend voor een kind. Die spanning neemt nog een keer toe als een kind zit te wachten. “Wat gaat er gebeuren, blijft mijn moeder/vader bij me, hoe is de dokter, wat gaat hij doen?” De omgeving kan meewerken in een gevoel van welbehagen, een gevoel van veiligheid. Deze ruimtes zijn uitermate geschikt om een kind af te leiden van zijn zorgen. Een kind is al snel afgeleid als de omgeving waarin hij moet verblijven hem uitnodigt om te gaan spelen. Juist in zo een ruimte kan gezorgd worden voor grappige elementen in de omgeving waardoor het kind even iets anders kan doen. Voordat het kind de spreek/behandel kamer binnen stapt, valt er al te winnen. En ook bij kinderen kun je maar één keer een eerste indruk maken!